Nadprzewodniki o strukturze perowskitu

Najlepszym przykładem wpływu domieszki pierwiastków ziem rzadkich na skokowe zmiany właściwości struktur krystalicznych są ceramiczne tworzywa perowskitowe. Perowskit właściwy (CaTiO3) jest minerałem o strukturze ortorombowej i mieści się w grupie minerałów perowskitowych obejmujących ABO3, w których A = Na, Ca, Ce, Ba natomiast B = Nb, Ti, Fe. Są to kryształy tlenkowe ortorombowe lub jednoskośne pokroju pseudoregularnym. Latrappit (Ca, Na)(Nb, Ti, Fe)O3 odkryty w 1965 roku, Loparyt (Ce, Na, Ca)2 (Ti, Nb)2O3 opisany w 1962, Lueshyt NaNbO3 opisany w 1962 roku. Z dat odkrycia wynika, że grupa tych minerałów w przyrodzie jest jeszcze słabo poznana, natomiast z zasad diadochowych można wywnioskować o możliwości odkrycia w naturze perowskitów z możliwą zamiennością izowalentną i heterowalentną. W odróżnieniu od spineli i granatów dla struktur peroskwitowych technologia znacznie wyprzedziła wiedzę przyrodniczą. Podczas gdy do 1962 roku znano tylko dwa minerały z tej grupy to w technologii ceramiki elektronicznej już stosowano szeroko syntetycznie wytwarzane monokryształy i polikryształy spieki związków o strukturze perowskwitowej i właściwościach piezoelektrycznych i ferromagnetycznych. Stanowią one bazę produkcyjną podzespołów piezoelektroniki, przetworników elektromechanicznych, rezonatorów, oscylatorów i różnego rodzaju czujników. Coraz większe zastosowanie odgrywają tworzywa polikrystaliczne, których właściwości piezoelektryczne są znacznie spotęgowane i związane raczej ze zjawiskiem ferroelektrycznym niż piezoelektrycznym w mikroziarnach krystalicznych.

Perowskity są minerałami występującymi ze skałami ultramaficznymi, ale także pojawiają się w strefach kontaktowych metamorfizmu ciał magmowych zasadowych ze skałami węglanowymi stanowiąc domieszkę mineralną w kompozycji Ti-Ca-O skarnów. Poszukiwania złóż tego typu minerałów jest snesowne w obszarach gdzie występują ultramafity.

Minerały ziem rzadkich Nadprzewodniki Perowskity